Z broni palnej strzela się pociskami, wyrzucanymi na zewnątrz siłą gazów powstających podczas spalania się prochu. Mała broń, np. pistolet, może się zmieścić w kieszeni, ale duże armaty miewają lufy o długości ponad 6 m. Broń palną wynaleziono w Europie w XIV w. Proces ładowania armaty trwał wtedy kilka minut. Do lufy wpychano najpierw proch strzelniczy, a następnie kulę. Proch podpalano za pomocą lontu. Obecnie amunicja zawiera ładunek wybuchowy i pocisk (kulę), umieszczone. Nowoczesna broń palna strzela znacznie szybciej niż dawna. Karabiny maszynowe wystrzeliwują setki pocisków na minutę, a najnowsze typy karabinów i pistoletów wyrzucają jedną kulę za drugą. Większość broni palnej ma gwintowaną lufę, która wprawia kulę w ruch obrotowy. Dzięki temu tor lotu pocisku jest prosty, zasięg zaś -większy.