Świnki morskie zawdzięczają nazwę swojemu wyglądowi. Gdy bowiem po raz pierwszy sprowadzono je do Europy w XVI w., ludzie uznali, że przypominają maleńkie świnki. Na wolności występują m.in. w Gujanie, Brazylii, Paragwaju i Peru. W wielu regionach Ameryki Południowej żyją zwierzęta podobne do świnek morskich. Występują w różnego rodzaju środowiskach -od obszarów bagiennych po góry. Niektóre gatunki kopią nory, inne żyją koloniami na ziemi. Zazwyczaj grupa liczy 5-10 osobników. Każde zwierzę ma swoje żerowisko (dla samców większe niż dla samic), którego jednak nie broni, a czasem nawet dzieli je z innymi osobnikami. Zwierzęta te udomowiono w Ameryce Południowej już ponad 4000 lat temu. Współczesne oswojone świnki morskie różnią się od gatunków dzikich rodzajem i barwą sierści (dzikie są szare lub brunatne, hodowlane - czarno-biało-ru-de). Sierść tych zwierząt pod pewnym względem przypomina ludzkie włosy: nie wychodzi w porze linienia, lecz przez cały rok. Świnki angorskie mają sierść tak długą, że ciągnie się po ziemi, a sierść świnek rozetkowych jest zwichrzona po bokach i tworzy na grzbiecie rodzaj grzebienia. Do hodowli najbardziej nadają się świnki krótkowłose.